Part: 2
Pairing: Percival x Credence
Fandom: Fantastic Beast And Where to Find Them
Rate: G
Note: AU มนุษย์ปุถุชน ทัมด๊า
แผนเฉพาะกิจ:
สิบวิธีพิชิตใจชายสูงอายุ
วิธีที่สอง:
ใจดี อ่อนหวาน เป็นมิตรกับสัตว์โลก
- การที่เรารักสัตว์
รักต้นไม้และธรรมชาตินั้นทำให้คนเราดูเป็นคนอ่อนโยนและอ่อนหวาน
ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยสำคัญในการเอาชนะชายสูงอายุผู้ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนและอาจจะกำลังต้องการหยุดชีวิตไว้ที่ใครสักคน
-
เพอร์ซิวัล
เกรฟส์เป็นมนุษย์ที่นอกจากจะชอบทำตัวเซ็กซี่ไม่รู้ตัวแล้วยังเป็นคนอ่อนโยน ขี้เล่น
และสิ่งที่พอร์นที่สุดก็คงจะเป็นการชอบยิ้มหวานแบบเรี่ยราดให้คนอื่นได้หน้ามืดทุกๆสิบนาที
“ฉันอายุสี่สิบแล้ว
ไม่ได้สามสิบกว่าอย่างที่เธอคิดหรอก... ทำไม หน้าฉันเด็กขนาดนั้นหรือ”
ยิ้ม
"ฉันเป็นช่างซ่อมรถน่ะ
เห็นโรงรถนั่นไหมล่ะ ฉันจะเอาที่ไว้เปิดอู่ ก่อนย้ายมาฉันก็มีอู่เป็นของตัวเองแหละ
แต่เล็กกว่านี้หน่อย อย่าหาว่าโม้เลย ใครก็ไว้ใจให้ฉันทำ ฉายาฉันคือมิสเตอร์เกรฟส์ผู้วิเศษ
รถไปโดนอะไรมา ฉันเนรมิตให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้หมด"
ยิ้ม
"เธอตอกตะปูเป็นไหม
ระวังจะเจ็บตัวนะเด็กน้อย นี่ เฮ้ อย่าเหม่อสิ ฉันทำเองดีกว่า"
ยิ้ม
"ฉันชอบดอกเดซี่มากเลย
มันน่ารักดี ว่าไหม"
ยิ้ม
"ตัวเธอผอมมากเลยนะรู้ไหม
น่าจะกินอะไรเยอะๆหน่อย แมวของฉันยังดูมีเรี่ยวมีแรงเยอะกว่าเธอเลย"
ยิ้ม
และเจ้าอ้วนสองตัวก็หันมาขู่ใส่เขา
"เจ้าอ้วนเควิน
แพทริก มาป้วนเปี้ยนตรงนี้เดี๊ยวถังสีก็ตกใส่หรอกน่า"
ยิ้ม
ยิ้ม
ยิ้ม
และรอยยิ้มชวนฝันอีกมากมายซึ่งเครเดนซ์ไม่คิดเหนื่อยหน่ายที่จะพูดถึง
เห็นไหมว่าคุณอาไม่ได้ขี้เก๊กแบบที่ควีนนี่กล่าวหาสักนิด
แต่ที่ดูเหมือนเก๊กเพราะคุณอาหล่อต่างหากเล่า
รอยยิ้มของคุณอาทำเอาเด็กหนุ่มเคลิบเคลิ้มจนเกือบจะเอาที่ขุดดินสับนิ้วตัวเองขาดเสียแล้ว
"เธอดูไม่ชอบแมวนะ"
"ฮะ
อะไรนะครับ" เครเดนซ์ทวนคำถาม ทำเป็นไม่ได้ยิน คนแก่กว่าก็ยังคงยิ้มอยู่—ทำไมถึงได้ขยันยิ้มขนาดนี้นะ
"ฉันบอกว่าเธอดูไม่ชอบแมวนะ"
ร่างหนาทิ้งตัวนอนลงบนพื้นสนามหญ้า ถอนหายใจ เจ้าอ้วนสองตัวนอนล้มนอนตามอยู่ข้างกาย
พุงก้อนโตแผ่ขยายน่าเกลียด “พวกมันน่าเอ็นดูออก เธอดูสิ”
ใช่ เขาไม่ชอบแมว
ไม่ชอบสัตว์ทุกอย่างทุกชนิด บางอย่างถึงขั้นเกลียดเลยด้วยซ้ำ ยิ่งเจ้าหมานิฟเฟลอร์ของนิวท์ที่ชอบคาบของเขาไปซ่อนจนบางอย่างหายสาบสูญซึ่งทุกวันนี้ก็ยังหาไม่เจอ
เขากับเพื่อนรักก็แทบจะตีกันตายโดยที่เจ้าหมานั่นได้แต่ทำหน้าโง่ ใสซื่อไปวันๆ
ไหนตอนนี้จะยังมาเจอเจ้าแมวอ้วนพุงยานขี้หวงเจ้านายสุดหล่อสองตัวนี้อีก
เขายิ่งไม่ชอบใหญ่
"บ้าหรือครับ ผมเนี่ยน่ะหรือไม่ชอบ
ผมชอบแมวจะตาย จริงๆคือรักเลย ที่บ้านแม่ผมนะเลี้ยงไว้เป็นสิบตัวแน่ะ”
พูดแล้วฉีกยิ้มหวานทำหน้าบ้องแบ๊ว หันไปยิ้มเป็นมิตรให้เจ้าแมวสองตัว “แต่ผมก็ชอบสัตว์หลายอย่างเลยนะครับ
สุนัข แมว นก ผมน่ะรักสัตว์จะตาย"
พูดพร้อมกับฝืนใจเอามือลูบพุงไออ้วนตัวขาวที่ชื่อเควิน
และสิ่งตอบแทนที่ได้กลับมาก็คือรอยเขี้ยวของแมวอ้วนที่ฝังลงมือเต็มแรงไม่คิดจะยั้ง
"อ่า... หยอกแรงจังเลยเจ้าอ้วน"
แมวเควินส่งเสียงขู่ฟ่อพลางมุดตัวหาเจ้านาย
เพอร์ซิวัลเคาะหัวเจ้าตัวกลมเบาๆเป็นการทำโทษแต่ก็ยังคงมีรอยยิ้มประดับที่ใบหน้าอยู่
"จริงๆฉันก็ไม่ได้พิศวาสอะไรเจ้าตัวขนพวกนี้หรอก
แต่เจ้าพวกนี้มันทำให้ฉันคิดถึงอะไรบางอย่างน่ะ" รอยยิ้มของเพอร์ซิวัลจางลง
พร้อมกับสายตาที่ดูจะเศร้าสร้อยอยู่เพียงชั่วครู่ ก่อนจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
คิดถึงอะไรบางอย่างหรอ
อะไรกัน
พ่อแม่ พี่น้อง
หรือ... คนรัก
ต้องเป็นคนรักแน่ๆ
อายุของผู้ชายคนนี้ก็ไม่ใช่น้อยๆแล้ว ยังไงก็ต้องเคยผ่านการมีคนรักอยู่แล้ว คนนั้นคือใครนะ
ยังอยู่บนโลกนี้หรือเปล่า คุณอาของเขาลืมเธอได้หรือยัง มีโอกาสจะกลับไปคบหากันอีกไหม
คำถามผุดขึ้นในหัวของเด็กหนุ่มล้านแปดคำถาม
คิ้วคู่สวยขมวดมุ่นจนแทบจะชิดรวมกันเป็นเส้นเดียว
"นี่"
นิ้วเรียวจิ้มระหว่างกลางคิ้วทั้งสอง เกลี่ยปอยผมสีเข้มที่ปรกคลุมใบหน้าของเครเดนซ์
"มีใครทักว่าเธอหน้าเหมือนแมวไหม"
"อะ
อะไรนะครับ"
"ใส่หูใส่หางสักหน่อยก็เหมือนแมวเลย
แต่เป็นแมวผอมหน่อย ไม่มีพุงอ้วนๆให้ฟัดเหมือนแมวของฉันเลย"
“อ่า...”
“ไหนร้องเหมียวซิแมวเครเดนซ์
เหมียวๆ”
เพอร์ซิวัลเกาคางบิดจมูกหยิกแก้มของคนเด็กกว่า
หัวเราะน้อยๆ มือหนาลูบกลุ่มผมนุ่มนิ่มของเจ้าเด็กน้อยแล้วยิ้มอย่างนึกเอ็นดู แล้วหันกลับไปฟัดพุงแมวรักของตัวเองต่อ
เอาล่ะทุกคน
ตอนนี้
เครเดนซ์
แบร์โบนได้ตายลงไปแล้วอย่างสงบ
R.I.P
Credence Barebone
.
.
.
วิธีที่สอง: สำเร็จ
.
.
.
แผนเฉพาะกิจ:
สิบวิธีพิชิตใจชายสูงอายุ
วิธีที่สาม:
เป็นแม่บ้าน ทำอาหารเก่ง
-
อย่างที่ข้อที่แล้วได้กล่าวไว้ว่าความอ่อนโยนและอ่อนหวานนั้นเป็นสิ่งสำคัญในการเอาชนะใจคนสูงวัย
คนที่ทำอาหารเก่งจะทำให้ตัวเองดูเป็นคนใจเย็น อ่อนหวาน น่าทะนุถนอมขึ้นมาเป็นล้านเท่า
-
"นี่เธอทำเองหรือเครเดนซ์"
"ครับคุณอา"
ปากคู่สวยวาดยิ้มกว้าง
สองมือประคองถาดพายแอปเปิลที่ส่งกลิ่นหอมฉุย
เพอร์ซิวัลเปิดประตูรับเด็กหนุ่มให้เข้ามา เครเดนซ์วางถาดพายร้อนๆลงบนเคาน์เตอร์ในห้องครัว
จัดแจงหาอุปกรณ์การกินอย่างคล่องแคล่วประหนึ่งเป็นบ้านของตัวเองโดยมีคุณอาของเขานั่งรออยู่ที่โซฟา
เหมือนสามีภรรยาเลยแฮะ
เขินนะเนี่ย
เด็กหนุ่มเข้าออกบ้านของเพอร์ซิวัลบ่อยครั้งในช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมา
มหาลัยที่ปิดเทอมจึงทำให้ตัวเขาว่างไม่ต้องคอยห่วงอะไร เด็กหนุ่มมักจะคอยไปช่วยจัดแจงของนั่นนี่บ้าง
อยู่เป็นเพื่อนคุยบ้าง บางครั้งก็ชวนคุณอาของเขาไปกินอาหารเย็นบ้าง บ้านสองหลังที่ติดกันจึงสนิทกันอย่างรวดเร็ว
โดยเฉพาะควีนนี่ที่คุยเก่งเป็นทุนเดิม แม้ในตอนแรกหล่อนจะไม่ชอบหน้าคุณอาของเขาเท่าไหร่นัก
แต่พอได้ทำความรู้จักก็สามารถลบอคติทุกอย่างออกไปได้
เห็นไหม
คุณอาของเขาน่ะแสนดีจะตาย
เดี๊ยวนี้เครเดนซ์สามารถเข้าหาเพอร์ซิวัลได้โดยไม่รู้สึกเขินอายจนแทบบ้าเหมือนตอนที่เจอหน้ากันครั้งแรก
(แต่รอยยิ้มของคุณอาก็ยังคงทำให้เขาหน้ามืดบ่อยๆอยู่ดี)
เจ้าแมวอ้วนหวงเจ้านายสองตัวก็ยอมปล่อยให้เขาเดินเพ่นพ่านในบ้านโดยไม่เข้ามารบกวน
แต่ดูจากหน้าก็รู้ว่ามันยังไม่เลิกเกลียดขี้หน้าเขา โดยเฉพาะเจ้าเควิน ส่วนเจ้าแพทริกดูจะเกลียดเขาน้อยกว่าเพื่อนของมัน
แต่ก็ช่าง
ใช่ว่าเขาจะเอ็นดูมัน ต่างคนต่างอยู่ไป
เขาตัดแบ่งพายร้อนๆที่มีควันลอยหอมฉุยใส่จานเล็ก
จัดการถือไปเสิร์ฟให้คนแก่กว่าที่นั่งเปลี่ยนช่องรายการโทรทัศน์ไปเรื่อยๆจนไปหยุดที่การแข่งขันอเมริกันฟุตบอลของสักช่อง
“นี่ครับคุณอา” เขานั่งจุมปุ๊กลงข้างๆ มือเรียวหยิบช้อนแล้วตัดขนมขึ้นมาพอดีคำ
ยื่นไปจ่อที่ปากของคุณอาสุดฮอต “ลองชิมดูสิครับ”
ชายหนุ่มอ้าปากรับ “หืม
อร่อยมาก” เพอร์ซิวัลเอ่ยปากชม เด็กหนุ่มยิ้มกว้าง ยื่นช้อนให้คุณอาของเขาได้ตักกิน
คุณอานี่ทำอะไรก็น่ารัก
“อ่ะ ฉันป้อนเธอบ้าง”
ชายสูงวัยยื่นช้อนจ่ออยู่ที่ปากของเด็กหนุ่ม
เครเดนซ์อ้าปากรับแล้วเคี้ยวหนุบหนับ
ก่อนจะสะดุ้งตกใจเพราะนิ้วยาวหยาบกร้านแตะตรงริมฝีปากของเขาอย่าแผ่วเบา
“กินเลอะเป็นเด็กเลย”
ก่อนจะจิ้มนิ้วนั้นเข้าปากตัวเอง
ดูดเสียงดังจ๊วบ
เครเดนซ์
แบร์โบนเหมือนจะมึนหัวอีกแล้ว
เขารู้สึกได้เลยว่าใบหน้าของเขามันร้อนผ่าวจนแทบจะระเบิด และไม่ต้องไปเดาเสียให้ยากว่ามันขึ้นสีแดงแค่ไหน
ก้อนเนื้อในอกเต้นประท้วงรุนแรงจนแทบทะลุ
ทำกันแบบนี้...
มีใจก็บอกกันตรงๆสิครับคุณอา
ฮึ่ย
“โอ้ย เชี่—”
เครเดนซ์ยั้งตัวเองได้ทันก่อนจะพลั้งปากปล่อยคำไม่ดีใส่แมวอันเป็นที่รักของคุณอาเพอร์ซิวัล
เจ้าอ้วนเควินทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้เลียขนตัวเองสบายอารมณ์แม้เมื่อกี้มันพึ่งจะก่ออาชญากรรมโดยการกัดเข้าที่เท้าของเด็กหนุ่มอย่างแรงจนเลือดซิบ
ด้วยความทำอะไรไม่ได้เด็กหนุ่มจึงทำได้เพียงแค่หันไปยิ้มหวานให้ชายสูงวัยที่เลิกคิ้วเชิงจะถามว่ามีอะไรหรือเปล่า
และแอบเตะเจ้าอ้วนจนกลิ้งหลุนๆเป็นลูกบอล ก่อนจะตามมาด้วยเสียงขู่ฟ่อพร้อมกับกระโดดขึ้นตักไปออดอ้อนผู้เป็นเจ้านายที่ไม่รู้ว่าแมวสองตัวกำลังก่อสงครามกัน
เครเดนซ์แอบชี้นิ้วคาดโทษใส่เจ้าแมว
“เห็นบ๊องๆแบบนี้
ไม่คิดว่าจะทำอาหารเป็นนะนี่” คนแก่กว่าเอ่ย “สาวคนไหนได้เป็นแฟนคงโชคดีตายเลย”
และคุณอาก็ยิ้มหวานเป็นของรางวัลสำหรับพายแอปเปิลให้กับเขา
เขาอยากจะบอกคุณอาว่าที่จริงแล้ว
คุณอาต่างหากที่จะโชคดี
ไม่ใช่สาวๆที่ไหน
ยิ่งยิ้มหวานใส่แบบนี้
ต่อให้ต้องทำพายแอปเปิลทั้งวันเขาก็ยอม
.
.
วิธีที่สาม:
สำเร็จ
.
.
.
“เป็นยังไงบ้าง”
เสียงหวานใสเอ่ยทักเมื่อเห็นเขาเดินเหยียบเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส
พร้อมกับเจ้านิฟเฟลอร์ที่วิ่งมานั่งหอบแฮ่กๆอย่างต้องการที่จะมีส่วนร่วม
“ดี...มาก”
เด็กหนุ่มตัวสูงวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนสาว ด้วยความที่ขนาดตัวซึ่งใหญ่กว่ามากทำให้ควีนนี่เกือบจะเซล้ม
“คุณอาว่าไงบ้างล่ะเครเดนซ์”
เด็กสาวถามอย่างตื่นเต้นแทนเพื่อน
“เขาบอกอร่อย
บอกว่าถ้าฉันมีแฟน แฟนฉันคงโชคดี... แล้วคุณอาจะรู้ไหมว่าแฟนของฉันก็คือเขานั่นแหละ!”
“แสดงว่าแผนของเราได้ผล”
ควีนนี่ยิ้มกว้าง “ต่อไปเอาเมนูไหนดี ฉันจะทำให้เต็มที่ไปเลย!
แต่นายอย่าลืมเรื่องเบอร์คุณเจคอบที่สัญญากันไว้ล่ะ”
“ต่อไปขอเป็นเค้กช็อคโกแลตก็แล้วกัน
ได้เค้กเมื่อไหร่ เบอร์คุณหมูสุดหล่อของเธอจะมาเลยทันที ดีลไหม”
“โอเค ดีล!”
มีเพื่อนอยู่คณะคหกรรมก็โชคดีแบบนี้แหละครับคุณอา
-tbc-
talk:
อัพฟิคแบบมึนๆ
วันสุดท้ายของ 2016 แล้ว
ช่วยกันแจวเรือไปให้ถึงฝั่งนะคะ <3
คืนความ porn แก่ประชาชนชาวเรือค่ะ ><
